Monteverde & Santa Elena

Woensdag La Fortuna verlaten en de bus genomen naar Monteverde. Eerst 3 uur naar Tilaran en na 1,5 uur wachten in een fantastische soda op de bus naar Monteverde (nog eens 3,5 uur). Deze laatste was echt een kermisattractie. Stoeltjes van 35 cm. breed en zo dicht op elkaar dat Hans er niet tussen paste met z'n benen. Staan was geen optie, want dat zou met gebogen hoofd geweest zijn. En daar gingen we dan in een compleet volgestouwde bus (ca. 75 mensen) zonder vering door een bergachtig landschap. Tijdens het eerste gedeelte was de weg nog verhard. De bus ging kruipend omhoog en zodra de top was bereikt gingen alle remmen los en scheurden we naar beneden. Gierend de bocht door waarbij ik elke keer het idee had dat we om zouden vallen. Ik was erg blij dat na een uur de weg onverhard werd, zodat we niet meer naar beneden konden scheuren. Het was een geweldige belevenis en we hadden eindelijk het gevoel in Midden-Amerika te zitten tussen de Tico's.

Monteverde en Santa Elena zijn 2 toeristenplaatsen tussen 2 grote nevelwoudreservaten in. Een must om te zien, maar weer erg toeristisch. Gelukkig een typisch Costa Ricaans verblijf gevonden: een soort Bed en Breakfast bij mensen thuis. We zijn onderdeel van een alleen maar Spaans sprekend gezin. Erg leuk en goed voor onze talenkennis. We komen erachter dat we wel meer mogen doen aan ons Spaans voordat we naar Nicaragua gaan!

Vandaag naar Santa Elena Reserva geweest. Gekozen voor het kleinste reservaat waar de minste mensen naar toe gaan. Zonder gids ruim 6 uur gewandeld en geklommen in de donkere en natte bush. Het is zo'n andere vegetatie dan het regenwoud. Het is gewoon een sprookjesbos, waar elfen en trollen zo te voorschijn kunnen komen.... en slangen. Natuurlijk gleed er zo'n glibberig eng beest voor me de struiken in.
Het weer was fantastisch in tegenstelling tot gisteren, want toen heeft het de hele middag geregend. Wel wat kouder, maar we zitten dan ook op 1600 meter. Het is even wel lekker!

De komende dagen is er waarschijnlijk geen internet gelegenheid. We gaan proberen om een paar dagen in een researchcentrum te slapen in het natuurreservaat Santa Rosa. Dit is droog oerwoud aan de Pacific. Daarna reizen we door naar Nicaragua.

Arenal

Een leuke wandeling gemaakt naar de voet van de vulkaan, waar de lava in 1968 bij de eerste uitbarsting terecht was gekomen. Van de top van de vulkaan weinig kunnen zien vanwege de bewolking. Volgens de gids was dat altijd het geval bij volle maan. Maar als "goedmaker" gingen we naar de hotsprings. Wij nietsvermoedend in de rij voor een entreebewijs en voordat we het wisten stonden we in een verschrikkelijk toeristisch oord, met badende mensen aan barretjes enz. Aangezien we geen badkleding bij ons hadden en we dit soort attracties so wie so niet apprecieren, stonden we met 2 minuten weer gillend buiten. Verhaal gehaald bij de hoteleigenaar en per ongeluk wat hangjongeren in het hotel betrapt op het bekijken van porno op het internet. Het was erg hillarisch allemaal. De details bewaren we voor thuis. Eindigde het toch nog met vuurwerk.....

Hanging bridges

Vanmorgen om 5 uur opgehaald voor een trip naar het regenwoud, met gids en verder slechts twee Texanen (de man was net een dubbelganger van Bush). Verder was het woud voor de dieren. Het pad ging dwars door de jungle en de onbegaanbare kloven staken we over via gigantische hangbruggen. In een paar uur tijd zagen we in deze prachtige natuur een paar brulapen, spider monkeys (slingerapen?), tientallen soorten vogels en vlinders, waaronder de keel bill toekan, de chestnut toekan en diverse soorten papagaaien. Hoog in een boom lag nog een luiaard te slapen. Even verderop zat een koraalslang, één van de giftigste slangen ter wereld, muisstil te loeren naar een vogelnestje. Na een tijdje lopen werd het dierengekrijs verstoord door het gerommel van de Arenal vulkaan en even later door het opvliegen van een wilde kalkoen. Wat zijn die beesten groot en onhandig! Alsof het niet op kan valt ons oog even later op een knalrood gifkikkertje met blauwe pootjes. Geweldig, al die felle tropische kleurtjes met junglegeluiden in Dolby surround. ¨A gift of God¨ volgens mevrouw Bush, die ons nu als vrienden beschouwt.
Onderweg naar ons dorpje terug zagen we een familie neusbeertjes langs de weg, maar deze leken inmiddels al gewend te zijn aan de toeristen. Het leverde in ieder geval wel leuke plaatjes op.
Helaas hebben vanaf deze plek geen mogelijkheden om foto´s erbij te zetten. Misschien over een paar dagen weer.
Het weer is wat opgeklaard dus er is wat meer hoop op een goed zicht als we eind van de middag de Arenal op gaan. Vuurwerk willen we zien!

Regenwoud

Wat doet het in het regenwoud? Misten.
En wat kom je er zoal tegen?
1. Gehandicapte- en de meest afzichtelijke hondjes met te korte pootjes die allemaal vriendjes met je willen zijn. Ook al zeg je niets en negeer je ze volkomen, dan nog lopen ze met je mee. Eigenlijk zijn ze super schattig en wijzen zij je de weg. Maar je kunt ze gewoon niet aanhalen. Ons bed is zonder hondjes al vol met ongedierte.
2. Ineffeciënte mieren die van kilometers ver hun verse bladeren halen, terwijl er dichtbij nog veel meer te halen valt. En dat terwijl het over de 30 graden is en een luchtvochtigheid van meer dan 90 %.
3. Obers met een hazelip. Spreek je net een paar woordjes Spaans en kan je net je bordje eten bestellen, gaat er een ober met een spraakgebrek de specialiteiten van het restaurant uitleggen. Verbazingwekkend dat te we toch steeds weer heerlijk te eten krijgen.

Leuk om jullie reacties te lezen! Is toch bijzonder om zo ver weg te zijn en het idee te hebben dat we om de hoek zitten.

La Fortuna de San Carlos

Vandaag een rit van 4,5 uur over 100 km. Helaas geen chickenbus, maar een oude touringcar. Bagage van toeristen onderin de bus, met slot op de deur. Onze rugzakken konden er haast niet meer bij vanwege de bagage van een aantal Amerikaanse meiden. ¨We hate Americans¨.
Gelukkig kwamen er ook nog Tico´s in de bus, anders was het echt niet leuk geweest.Een prachtige tocht. Het landschap is echt geweldig.

La Fortuna is een uit de kluiten gewassen dorp, met alleen maar toeristen die de volkaan komen bekijken. Helaas is de ¨Arenal¨ in nevelen gehuld. We kunnen aan de contouren van de wolken zien wat de afmetingen moeten zijn, maar meer zit er vandaag niet in. Onze slaapkamer heeft uitzicht op de wolken: Wie weet wat we de komende dagen nog gaan zien!

Ons onderkomen is weer geweldig. De eigenaar is een zeer relaxte neger, met een soort Manuel als hulpje. Twee bedden met de afmeting van de totale kamer. Wel eigen douche en wc. Buiten een openluchtkeuken, maar ik denk niet dat we van plan zijn om zelf te gaan koken. De prijzen van logies en eten vallen zo mee, dat het heerlijk is om gewoon uit eten te kunnen.

Morgen een trip naar de watervallen. Dinsdagochtend over ¨the hanging bridges¨ om 06.30 uur ´s ochtends om het oerwoud van bovenaf te bekijken. ´s Avonds een tour naar de vulkaan. En nu maar hopen op helder weer.

Tot zover. Denk niet dat we het niet leuk hebben en dat we daarom maar gaan mailen. We hebben gewoon een gratis internetverbinding en we willen graag onze avonturen met jullie delen.

Aankomst in San José

Vlucht naar San José prima verlopen. Wel een vertraging op Schiphol van meer dan 1,5 uur, maar dat maakt op zo'n reis niet veel meer uit.
Overstap op Orlando is een avontuur op zich. Het is niet te geloven dat we Amerika nog in komen. We staan nu voor eeuwig geregistreerd met vingerafdrukken en irisscan erbij. En dan te bedenken dat de Amerikanen zich nu erg veilig voelen!
Bijna 24 uur later door een kamikaze-taxichauffeur door een inmiddels donker San José gemanouvreerd, in de hoop dat je werkelijk wordt afgeleverd waar je wilt zijn. Door de meest afschuwelijke criminele buurten uiteindelijk beland in een prachtige wijk. De laatste kamer was voor ons. Kijk zelf naar de kwaliteit.
Het bed slaapt goed en er loopt geen ongedierte over en onder de lakens.

Om 6.00 al weer opgestaan, samen met locals. Na een heerlijk ontbijt met pinto - rijst met zwarte bonen - een ticket gekocht voor de bus van morgen naar La Fortuna, bij vulkaan Arenal. Daarmee het idee gekregen dat we te voet heel San José hebben gezien. Geen bijzondere stad, maar leuk om doorheen gewandeld te hebben. Mega verschillen tussen de diverse buurten. We zijn toch blij dat we niet in de armste wijk terecht zijn gekomen.
Wat opvalt in de betere buurten zijn de hekken en de ijzerdraad afrastering met scheermesjes om de huizen. Het geeft een akelig gevoel. Anderzijds krijg je veel respect voor de inbrekers. Voor de rest veel kleuren wat een hoop goed maakt.

Er heerst hier een heerlijk klimaat op 1200m hoogte. Na de middag wordt het wel erg warm, maar dan valt gelukkig het eerste buitje. Een windje erbij en het is goed vol te houden.

Route

Hier een kaartje met het eerste grove idee voor een route. Klik op de kaart voor een uitvergroting.

Vluchtgegevens

DATUM    VLUCHT TRAJECT                KL ST VERTR AANKOMST
04/08/06 MP 635 AMSTERDAM - SAN JOSE   H  HK 11:20 17:25
04/09/06 MP 636 SAN JOSE S - AMSTERDAM H  HK 11:50 10:05 05 SEP

Voorbereidingen

Afgelopen weken bezig geweest met reisgidsen lezen en een globale route bepalen.
We vliegen naar San Jose (Costa Rica) en gaan noordwaarts door natuurparken en langs vulcanen, richting Nicaragua, rond of over het meer Nicaragua, via Rio Juan, die de grens tussen Nicaragua en Costa Rica vormt, naar de Caribische kust en weer terug naar San Jose.